Geschiedenis
Hij is pionier van het eerste uur. Graffer en Bboy Dikkie aka Mad D doet al sinds de jaren tachtig mee in de wereld van de underground Hiphop. Zijn ervaringen in de hiphopdanswereld reiken zelfs verder dan de grens. Een later gesprek gaat wellicht over zijn graffitiverleden. Street Pioneers belde deze week met Groningen om de ervaringen van NL’s kampioen Hiphop/R&B dance 1990 na zoveel jaar uit te typen.
“In de jaren tachtig was Bboying echt een rage. De Hiphopscene en de Bboyscene waren toen enorm. Overal zag je ze dansen. Op straat, op school. Meer donkere gasten deden aan Hiphop en (dus Bboying) in die tijd. Toen ben ik het ook gaan proberen. Als een van de eerste blanken op straat moest ik me daardoor meer bewijzen.”
“Bboying raakte me.”
“Iedere wijk in Groningen (en de dorpjes eromheen) had zijn eigen crew. Ik richtte de Dancing Street Artists op. Toen was ik 14. Om en rond de stad waren toen verschillende battles. Ook gingen we naar andere regio’s om te dansen. Maar toen hadden we nog geen mobieltjes en Internet. Door de via-via-scene wist je waar je moest zijn.”
“Bboying raakte me. Iedereen vond de Beat Street te gek en had de films Breakdance 1 en Wildstyle gezien. had het in die tijd wel eens geprobeerd, maar ik bleef ermee doorgaan omdat ik het zo leuk vond. Ik was altijd wel bij de goede gasten en ik deed het zeker niet slecht, maar ik begreep op mijn tiende nog niet alle moves. Het is zo’n enorme uitdaging om verder te komen. Ik richtte me op de Powermoves.” Toen Bboying stagneerde werd ik pas goed. Ik ben –zoals je dat noemt - een laatbloeier. In ’88 werd ik ontdekt door de eigenaar van een discotheek. Die wilde me hebben voor R ’n’ B party’s en housefeesten. Samen met Sylvain Veldkamp (bekend van o.a. Hellway Dancers) danste ik de boel bij elkaar. Hoe we daarvoor wel eens voor een bioscoopbon stonden te breaken, kregen we sinds toen echt betaald voor onze show.”
“In 1990 werd ik Nederlands kampioen HipHop/R&B dance. Daarna heb ik gestaan op onder andere Racism Beat It festival, Parkpop, Noorderslag. In deze periode tourde ik ook - met de crew Just 4 Fun - met Tha Zombie Squad mee Europa door. We gaven shows in onder andere Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk. Dat was echt geweldig. Met name Duitsland gaf ons zo veel positivisme om nog harder te leven voor dansen. Wat een overgave daar!”
“Als pionier heb ik de scene zien veranderen.”
“Ken je de babymill? Je heel klein maken en snel ronddraaien. Wij waren de eersten in Nederland die dat deden. Als pionier heb ik de scene zien veranderen. Toen in begin jaren negentig breakdance ‘uit’ was lachte iedereen ons uit. Maar dat veranderde in waardering toen het weer populair werd eind jaren negentig. Vooral na de videoclip van Run DMC ging iedereen weer aan de slag.”
“Hiphop en dus Bboying is toen langzaam commercieel geworden en daar heeft iedereen zo zijn mening over. Toen kwam trouwens pas de term Breakdance op. Ik denk dat een Bboy lekker zelf moet weten of hij of zij commercieel gaat. Veel Bboys houden er niet van om bijvoorbeeld in een houseclip te breaken, die willen dat Bboying bij Hiphop blijft. Maar iedereen moet zelf lekker weten wat’ie ermee doet.”
“Wat ik wel jammer vind is wanneer mensen zichzelf BBoy noemen, terwijl ze alleen de powermoves doen. Je bent een Bboy als je alles hebt: goed voetenwerk (de foundation), powermoves, performance, ritme en een eigen stijl. Bij optredens met mensen die geen verstand hebben van breakdance, is het voetenwerk niet zo van belang, omdat dat dat er minder spectaculair uitziet, maar in de scene krijg je daar echt respect voor .” “Wat ik ook betreur is dat Hiphop uit elkaar is gegroeid. In de jaren tachtig waren er party’s waarin MC’s, Bboys, DJ’s en Graffers met elkaar samen werkten. We waren één family. Iedereen had evenveel waardering voor elkaar. Dat is nu niet zo. Als je als breaker gaat dansen terwijl iemand aan het rappen is, dat zit je zijn shine-moment in de weg...”
“Ik denk dat er momenteel veel jongens in Nederland zijn die goed bezig zijn. Maar let vooral op die gasten van Extraordinary Gentlemen. Die komen eraan! Voor mij is het nu belangrijk dat ik jongeren leer waar breakdance vandaan komt en natuurlijk het voetenwerk. Dat doe ik bijvoorbeeld via Mad Stylez, waar ik onder andere workshops in gevangenissen, buurthuizen op scholen, enzovoort geef. Ik wil zoveel mogelijk mensen stimuleren en laten inzien hoe geweldig dit element van Hiphop voor ze kan zijn.”